İLÇEMİZ KARGI NIN TARİH

 

KARGI koyunkıranköyü KARGI NIN TARİHİ Kargı ve çevresini incelediğimiz bu çalışma, Kargı tarihinin yanında Kastamonu, Çankırı, Amasya ve Çorum tarihi de esas alınarak hazırlanmıştır; çünkü Kargının tarih öncesi çağlardan itibaren bu yerleşim birimleri ile idari bağlantıları vardır. Strabona göre Antik Anadolu coğrafyasında Kargının da içinde bulunduğu bölgeye Paphlagonia denilmektedir. Strabon Paphlagoniayı Pontus eyaletinin , Halys (Kızılırmak) nehrinin dışındaki kısmı yani Sinopis(Sinop) yakınındaki Olgassys (Ilgaz) dağı etrafındaki ülkeyi kastediyorum. Olgassys (Ilgaz) dağı olağanüstü yüksek ve tırmanılması zordur. Bu dağın her yerinde kurulmuş olan tapınaklar Paphlagonialıların elindedir. Etrafındaki Blaene ve Domanitis oldukça verimli topraklardır. diye tarif etmektedir. Kargı, Paphlagonia coğrafyası içinde Blaene olarak zikredilmektedir. KARGI İSMİ NEREDEN GELİYOR ? Kargının ilk isminin Blaene olabileceğine dair üst konularda bilgi verilmişti. Ayrıca bazı kaynaklarda Kargı isminden önce bu yerleşim alanın Taşlıköy olarak adlandırıldığı da bilinmektedir. PAPHLAGONİA DA BLAENE (KARGI) : Anadolunun kuzey kesiminde antik bölge, batıda Bitinya, güneyde Galatya, doğuda Pontus, kuzeyde Pontus Euxinula(Karadeniz) çevrilidir. Bugünkü Zonguldak, Bartın, Kastamonu, Çankırı ve Sinop illerinin tümünü, Çorumun batı bölümünü içine alır. Paphlagonialılar, Homerosta adı geçen en eski kavimlerdendir. Paphlagonialı prenslerin çoğu, Troya Savaşına katılan Pylaimenesin soyundan geldiklerini göstermek için Pylaimenes adını taşırlardı. Hitit Devleti yıkıldıktan sonra bir süre Firigya egemenliğinde kalan Paphlagonia daha sonra Lidya egemenliğine girdi. M.Ö. 547-546 da Keyhusrev in Lidya Krallığını ortadan kaldırmasıyla Pers yönetimine geçti. Perslerin Satraplık düzeni içinde Kapadokyalılar ve Anadolunun kuzeyindeki daha başka halklarla birlikte üçüncü satraplığa alındı. M.Ö. 480 de Kserksesin ordusunda Paphlagonialı askerler de görev yapıyordu. M.Ö. 334 te Anadoluya giren Büyük İskenderin egemenliğine geçen bölge, onun ölümünden sonra Eumenesin yönetimine girdi. Doğu komşusu Pontus Krallarınca ele geçirilinceye kadar yerel prenslerce yönetildi. Büyük Mithradatesin M.Ö. 65 teki yenilgisine değin Pontus Krallığının elinde kaldı. Pompeius, M.Ö 63-62 de Paphlagonia nın kıyı kesimini Bitinya ile birleştirdi.İç kesimi yerel prenslere bıraktı. Sonunda ülkenin tümü Romalıların eline geçti. Dağlık olan iç kesim Augustos tarafından Galatya Eyaletine bağlandı. Kıyı kesimi ise Pontusun büyük bir kısmı ile birlikte Bitinyaya katıldı. A. ESKİ ÇAĞLARDA BLAENE (KARGI) : M.Ö. II. Bin yılın başında Anadoluya gelen Hititler bu devrin sonlarına doğru, Kızılırmak kavsi içindeki bölgeye yerleştiler. Blaenenin de içinde bulunduğu Paphlagonia nın da Hititlerle ilişkisi bu zamanda başlar. Paphlagonia , Sinop ve Samsun dolaylarında yaşadığı ileri sürülen Gaşkaların kıralı Hantili ( M.Ö. 1590-1560) tarafından Hitit Devletinin başşehri Hattuşaşa saldırıldığında Gaşkaların kontrolüne girmiştir. Blaenenin (Kargı)Yeni Hitit Devleti veya İmparatorluk Devri olarak bilinen( M.Ö. 1460-1190) dönemde tekrar Hitit Devleti kontrolüne girdiği sanılmaktadır, Hitit Devletinin yıkılmasından sonra bir süre Firiglerin hakimiyetine giren bölge M.Ö. 696-585 yılları arasında Kimmerler tarafından istila edilmiştir.Kimmerler M.Ö. 705 yılında Asur Kralı Sargon II. nin savaşta ölümünden sonra Küçük Asyaya (Anadolu) döndüler Paphlagonia yı ve Firigya Kralı Midası yenerek Firigya yı ele geçirdiler. Bu dönemlerde Anadoluda Kimmer tehlikesi vardı. Lidya Kralı Gyges, Kimmerlere karşı Asurlular dan yardım istedi. Ve iki Kimmer reisini zincire vurarak Ninova ya yolladı. Kimmerler Anadoludan Kral Alyattes zamanında tamamen kovuldular. Bu kral zamanında Lidyalılar Anadolunun büyük bir kısmına hakim oldular ve Lidya nın doğu sınırı İç Anadolu yaylasında Halys(Kızılırmak) nehrine kadar genişledi. Bu tarihten sonra Lidyalılarla Medler arasında uzun süren savaşlar oldu. Sonunda yapılan anlaşma ile Halys(Kızılırmak) nehri iki devlet arasında sınır kabul edildi. Paphlagonia da Lidya hakimiyeti devam etti. M.Ö. 560 ta Kral Alyattes ölünce yerine oğlu Kroisos geçti. Kroisos M.Ö. 546da Pers Kralı Keyhusrev ile Halys(Kızılırmak) nehri yakınında savaştı. Pers Kralı Keyhusrev Lidyanın başkenti Sardeisi alarak Lidya Krallığına son verdi. Blaene (Kargı)nin de içinde bulunduğu Paphlagonia bölgesi Perslerin eline geçti. Paphlagonia bölgesi(M.Ö. 546) bu tarihten M.Ö. 334 e kadar Perslerin elinde kaldı ve satraplık olarak yönetildi. M.Ö. 334 te Granikos zaferinden sonra Büyük İskenderin hakimiyetine girdi. Onun ölümünden sonra da Eumenesin yönetimine girdi. Doğu komşusu Pontus Krallarınca ele geçirilinceye kadar yerel prenslerce yönetildi. Büyük Mithradatesin M.Ö. 65 teki yenilgisine değin Pontus Krallığının elinde kaldı. Pompeius, M.Ö 63-62 de Paphlagonia nın kıyı kesimini Bitinya ile birleştirdi.İç kesimi yerel prenslere bıraktı. Sonunda ülkenin tümü Romalıların eline geçti.M.S. 395 e kadar Roma yönetiminde kalan bölge, bu tarihten sonra Bizans adını alan Doğu Roma İmparatorluğuna bağlandı. Blaene(Kargı) Bizans hakimiyeti sırasında Türk, İran ve Arap ordularının saldırılarına uğradı. Malazgirt Savaşından sonra Anadolu nun bu bölgesine gelen Artuk Bey, özellikle Danişmend Gazi buraya Kayıları yerleştirdi. KARGI VE ÇEVRESİNİN TÜRK EGEMENLİĞİNE GİRİŞİ Türklerin Anadolu yu yurt edinebilmek amacıyla gerçekleştirdikleri ilk seferler 1015 yılından itibaren Çağrı Bey ile başlamış; 1048 de Pasinler Savaşı ile Doğu Anadolu, 1071 Malazgirt Savaşı ile de Anadolu nun önemli bir kısmı ele geçirilmiştir. Bu ünlü savaştan sonra Bizans ile anlaşma yapılmasına rağmen yeni imparator bu anlaşmayı tanımamıştır. Bu durum üzerine Selçuklu Sultanı Alparslan, Anadoluda fethedilmeyen toprak bırakmamak için, savaşa katılan komutanlardan her birine değişik bölgelerin fethini tamamlama görevi vermiştir. Kargı ve çevresini ilk ele geçiren, Alparslanın ünlü komutanlarından ayrıca Danişmendli devletinin de kurucusu olan Emir Danişmend Gazi dir. Emir Danişmend, Malatya merkez olarak kurduğu bu devletin sınırlarını kısa sürede genişletmiş; kumandanlarından Emir Karategini Çorum, Çankırı ve Kastamonu nun fethine yollamıştır. Kara Teginin 1083-1084 yılları arasında Kargı ve çevresini ele geçirdiği tahmin olunmaktadır. Osmanlı Dönemine Kadar Kargı OSMANLI DÖNEMİNE KADAR KARGI Kargı Danişmendli egemenliğinden sonra sırası ile Anadolu Selçukluları, Çobanoğulları ve Candaroğullarının egemenliğine girmiştir. Kargı ve çevresinin Anadolu Selçuklu Devleti dönemindeki durumu ile ilgili geniş malumat bulunamamıştır; ancak Anadolu Selçuklu Devletinin en büyük hükümdarlarından biri olan Alaaddin Keykubat döneminde, onun emirlerinden olan Çoban Hüsamettin Kastamonuyu Rumlardan alınca, bu şehir kendisine Timar olarak verilmiş, daha sonra Çankırı toprakları da Çoban Hüsamettinin eline geçmiştir. Çoban Hüsamettin Kastamonu ve Çankırı havalisinde yaklaşık 100 yıl kadar egemenlik kurmuştur. Bu dönem içerisinde Kargı ve Çevresinin idaresinin Çoban Hüsamettine bağlı olduğu tahmin olunmaktadır. Kargı da bu döneme ait iz bulunmamaktadır. Osmanlı öncesinde Kargıda egemenlik kuran beyliklerden biri de Candaroğullarıdır. Candaroğullarının egemenliğinin Kastamonu, Sinop, Çankırı, Kalecik ve Tosya ile birlikte Kargıya kadar uzandığına dair geniş bilgi bulunmaktadır. Bölgenin Tahrir defterlerinde Kargı Kazasının Dereköy (Yazıkilise) mevkiinin Çankırıdaki imarete bağlı olduğu, Candaroğlu Kasım Bey dönemine ait vakfiyeden de anlaşılmaktadır. Osmanlı Devleti,1392-1393 tarihlerinde Kargı ve çevresini Candaroğullarından aldıysa da 1402 Ankara Savaşı ile Timura yenildiğinden bu bölge tekrar Candaroğullarına geçmiş; Osmanlı Devletinin ikinci kurucusu sayılan Çelebi Mehmet döneminde Candaroğlu İsfendiyer Beyin Oğlu Kasım Bey ile dostluk kurulduğundan, Candaroğulları arazisinden Çankırı, Kalecik, Tosya ile muhtemelen Kargı, Çelebi Mehmetin emri ile Kasım Beye terk edilmiştir.(1416-1417). 1430dan sonra Kasım Beyin ölümüyle Kargı ve çevresi Tosya ile birlikte Osmanlı egemenliğine girmiştir. 1521 yılında en büyük üç köy şu şekilde sıralanmaktadır: Köyün Adı : Nüfusu : Arıklar 691 Runkuş-Yeşilköy 586 Pelitcik 421 1579 tarihinde ise; Köyün Adı : Nüfusu : Runkuş-Yeşilköy 1613 Arıklar 1236 Afşar 976 1521 tarihli kaynaklarda Kargı merkezin 381 kişi olduğu, nüfusun çoğunluğunun köylerde yaşadığı; Kargı ve köylerinin (44 köy) toplam nüfusunun 7325 kişi olduğu anlaşılmaktadır. Hicri 1292 (M.1876) tarihine kadar Çankırı sancağına bağlı olan Kargı bu tarihten sonra Tosya Kazasına bağlanmış; 1896 yılında Tosya Kazasından ayrılarak Çorum sancağının Osmancık Kazasına bağlanmıştır. 1925 yılında tekrar Osmancıktan ayrılarak Tosya Kazasına bağlanmıştır.1936 yılında Tosyadan ayrılarak kaza olmuş ve Kastamonu iline bağlanmıştır. Boyabat Kazasından 19, Taşköprü Kazasından 8 köy alınarak köy sayısı 58 yükselmiş; 1957de Kastamonudan ayrılarak Çoruma bağlanmıştır. Osmancık Kazasına bağlı olan Hacıhamza Köyü (1955 yılında nahiye olmuştur) 1956 yılında Kargıya 10 köy ile bağlanmak suretiyle Kargı Kazası 1 nahiye, 57 köy, 3 mahalleden meydana gelmiştir. Kargı 1936 yılına kadar bazen Osmancıka , bazen Tosyaya bağlı olarak idare edilmekte iken, 1936 da ilçe yapılarak Kastamonu iline, 1956 yılında Çorum İline bağlanmıştır. Coğrafi Yapısı Çoruma 106 km. uzaklıkta, yüzölçümü 1277 km2., rakımı 450 mdir. İlçe Karadeniz iklimi etkisinde olup, yıllık ortalama yağış miktarı 360,3 mm.dir. İdari Yapısı ve Nüfus Durumu İlçenin 2000 yılı nüfus sayımına göre merkez nüfusu 5.728, köylerle beraber toplam nüfusu 20.388dir. İlçeye bağlı bir belde (Hacıhamza) ve 58 köy bulunmaktadır. Ekonomik ve Sosyal Durumu İlçenin ekonomisi tarıma dayanmaktadır. Tarım alanı 20.800 ha. olan ilçede, en önemli geçim kaynağı çeltik ekimidir. Bamya üretimi de dikkat çeker. Hayvancılık da, halkın geçiminde önemli bir yer tutmaktadır. Büyükbaş hayvan sayısı 13.769, küçükbaş hayvan sayısı 22.140 adettir. İlçe merkezinde yedi çeltik, bir tekstil, bir plastik, bir ağaç işleme ve bir mermer fabrikası vardır. İdari durum: Kargı 1 bucak (Hacıhamza), 57 köy'den oluşmaktadır. Kargı ilçe olmadan evvel 21 köye sahipti. 1936 yılında ilçe olması ile Boyabat ilçesinden 19. Taşköprü ilçesinden 8 köy Kargı ilçesine bağlanmış ve köy sayısı 48e yükselmiştir. 1946 yılına kadar Osmancıka bağlı olan Hacıhamza bucağı ile 10 köyün Kargıya bağlanması ile köy sayısı 58e yükselmiştir. Kargıya bağlı olan Çalpınar köyünün 1982 yılında Sinop ili Boyabat ilçesine bağlanması ile köy sayısı 57ye düşmüştür. 1996 yılında İnceçay köyü Abdullah mahallesinin köy olması nedeniyle tekrar 58e yükselen köy sayısı;1997 yılı sonlarında Obruk köyünün Hacıhamza beldesi sınırları içerisine alınması ile tekrar 57ye düşmüştür. Ilçemizin halen 1 bucağı (Hacıhamza), 57 köyü mevcuttur.Ilçenin 20 kadar köyü ovada yerleştiği halde köylerin büyük çoğunluğu dağlık alanlarda ve dağların eteklerinde kurulmuştur.Yöre halkı mütevazi bir mizaca sahiptir. Yasalara tam riayet eder, devlet güçlerine karşı herhanği bir zorluk çıkarmaz. Devlet halk ilişkileri iyi düzeydedir. Nedendir bilinmez ;halk devletinden hizmet istemek yerine kendi yağıyla kavrulmayı tercih etmektedir. Nüfus NÜFUS Kargı ilçesinin nüfusu incelenirken 2000deki idari bölünüşü esas alınmış olup bu idari yapı 1935e kadar götürülüp bazı değerler elde edilmiştir. Buna göre1935de ilçe nüfusu 21 123 olup bu miktar 1965 yılına kadar sürekli artarak 32433e ulaşmıştır. Bu tarihten sonra ilçe dışına olan göçlerle azalan nüfus 2000de 20388e kadar düşmüştür. Göçle giden nüfus başta İstanbul olmak üzere Ankara ve Çorum u tercih etmiştir. Ayrıca azda olsa yurt dışına özelliklede Almanya ya gidenler olmuştur .Bu göçlerin temel nedeni ekonomik olup geçim sıkıntısı ve daha iyi yaşama arzusudur. İlçe nüfusunun gelişimi bu şekilde iken ilçe merkezininki daha farklı bir durum gösterir.1935de 2142 olan nüfus 1990a kadar değişik oranlarda artarak 5858e yükselmiştir. Bu tarihten sonra azalmaya başlayan ilçe merkezi nüfusu 2000de 5728e gerilemiştir. Nüfusun azalmaya başladığı tarihin ilçe geneli ile ilçe merkezinde farklı olduğu görülür. İlçe genelinde 1965den sonra başlayan göç Kargı İlçe Merkezinde 1990dan sonra başlamıştır. Köylerden göç eden nüfusun bir kısmı ilçe merkezine gelmiş olup bu gelenlerin ilçe merkezinden gidenlerden fazla olması 1990a kadar ilçe merkezi nüfusunu artırmıştır.1990dan sonra ilçe merkezine göç azalmış ilçe merkezinden ilçe dışına olan göç devam ettiğinden ilçe merkez nüfusunda azalma başlamıştır. İlçenin 2000 deki nüfus yoğunluğu km2 ye 16 kişidir . Bu yoğunluğun ülkemizde 80 , Çorum ilinde 46, Batı Karadeniz bölümünde ise Zonguldak yöresi hariç 25-50 kişi olduğu düşünülürse ilçede nüfusun sık veya seyrekliği daha iyi anlaşılır. 2000 sayımına göre 100 kişiden az nüfuslu köy sayısı 14 iken , 500 kişiden fazla köy sayısı sadece 6 dır. İlçede dönemlik göçlerden de bahsedebiliriz. Özellikle kış mevsiminde görülen bu göç daha çok yüksek kesimlerdeki mahalle ve köylerden ilçe merkezi ile ilçe dışına olmaktadır. Bazı aileler de kışın depresyondaki köylere inmektedirler. Buna ilaveten daha önce ilçe dışına gidenlerin bazıları emekli olduktan sonra geri köylerine dönmektedirler. Bu durum ilçedeki bazı köy ve mahallerin tamamen boşalmasını önlemektir. Geri dönen bu aileler yerleşmelerde fonksiyon değişikliğini başlatmıştır. Yeni konutlar yaparak bunları dinlenme amaçlı kalmaktadırlar. Bu yerleşimler genelde yaz aylarında faal olmaktadır. Ayrıca yaz döneminde Kargı İlçe Merkezinde sıcaklığın artması ve hayvancılık nedeniyle yaylalara mevsimlik göçler de görülmektedir. İlçede dönemlik göçlerden de bahsedebiliriz. Özellikle kış mevsiminde görülen bu göç daha çok yüksek kesimlerdeki mahalle ve köylerden ilçe merkezi ile ilçe dışına olmaktadır. Bazı aileler de kışın depresyondaki köylere inmektedirler. Buna ilaveten daha önce ilçe dışına gidenlerin bazıları emekli olduktan sonra geri köylerine dönmektedirler. Bu durum ilçedeki bazı köy ve mahallerin tamamen boşalmasını önlemektir. Geri dönen bu aileler yerleşmelerde fonksiyon değişikliğini başlatmıştır. Yeni konutlar yaparak bunları dinlenme amaçlı kalmaktadırlar. Bu yerleşimler genelde yaz aylarında faal olmaktadır. Ayrıca yaz döneminde Kargı İlçe Merkezinde sıcaklığın artması ve hayvancılık nedeniyle yaylalara mevsimlik göçler de görülmektedir. KÖYLER ABDULLAH KÖYÜ AKÇATAŞ KÖYÜ İlçenin kuzeyinde yer alan Akçataş Köyünün İlçe Merkezine uzaklığı 35 km.dir. Yolu, Kargı Yaylasına kadar olan 18 km.lik bölümü asfalt olup, geri kalan kısmı stabilizedir. Dağlık ve ormanlık bir alanda yer alan Akçataş Köyünün başlıca gelir kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Bozarmut ve Tepelice köylerine komşudur. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. AKKAYA KÖYÜ AKKİSE KÖYÜ İlçemizin 4 km batısında Çorum Karayolu kenarında yer alan Akkise Köyü, daha önceleri dağlık bir alanda bulunduğu eski yerinden heyelan nedeniyle bugünkü düzlük alana yerleştirilmiştir. Tarım ve hayvancılık başlıca gelir kaynağıdır. Çukuraluç ve Halılar köylerine komşudur. ALİOĞLU KÖYÜ İlçemizin kuzeyindeki dağlık bölgede yeralan Alioğlu Köyünün İlçe merkezine uzaklığı 48 km. olup, yolunun 20 km.si asfalt, geriye kalan kısmı stabilizedir. Tepearkası adında bir mahallesi bulunmaktadır. Tarım ve hayvancılık başlıca gelir kaynağıdır. Karaosmanlı ve Çal köyleri ile komşudur. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. ARIK KÖYÜ AVŞAR KÖYÜ İlçenin güneybatısındadır. İlçe merkezine uzaklığı 20 km. olup, Samsun-İstanbul karayolu ve Kızılırmak kenarında yerleşmiş bulunan Avşar Köyünün başlıca geçim kaynakları başta çeltik olmak üzere tarım ve hayvancılıktır. Çeltiközü ve Kavakçayı köyleri ile komşudur. BADEMCE KÖYÜ BAĞÖZÜ KÖYÜ BAŞKÖY KÖYÜ İlçenin kuzeybatısında dağlık bir bölgede yer alan Başköy Köyünün İlçe merkezine uzaklığı 35 km.dir. Gökbudak ve Gümüşoluğu köyleri ile komşu olup, tarım ve hayvancılık başlıca gelir kaynaklarıdır. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. BAYAT KÖYÜ İlçenin kuzeybatısında dağlık ve ormanlık bölgede yer alan Bayat Köyünün İlçeye uzaklığı 43 km.dir. Merkez, Çatak, Hacıahmet, Ahat, Yukarı Bayat ve Hüsem Mahallelerinden müteşekkildir. Sünlük köyü ile komşu olup, başlıca gelir kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. BEYGİRCİOĞLU KÖYÜ İlçenin batısında Merkez ve Akçayazı Mahallelerinden oluşan Beygircioğlu Köyünün İlçe merkezine uzaklığı 10 km. olup, Samsun İstanbul Karayolu ve Devrez Çayı kenarında yerleşmiştir. Başlıca gelir kaynakları başta çeltik olmak üzere tarımı ve hayvancılıktır. Yeşilköy, Dereköy, Çeltiközü ve Arık köyleri ile komşudur. BOZARMUT KÖYÜ İlçenin Kuzeyinde yer alır. İlçe Merkezine uzaklığı 39 km. olup yolun 21 km.si asfalt 18 km si ise stabilizedir. Tarım ve hayvancılık başlıca geçim kaynağıdır. Akçataş ve Tepelice köyleri ile komşudur. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. CİHADİYE KÖYÜ ÇAKIRLAR KÖYÜ ÇAL KÖYÜ İlçenin Kuzeyindedir. İlçe Merkezine uzaklığı 53 km olup, yolun 23 km si asfalt 30 km si ise stabilizedir. Mandalı, Aydınlı, Keştepe ve Gökyer olmak üzere dört mahallesi vardır. Alioğlu, Çobankaya ve Karaosmanlı köyleri ile komşu olan Çal köyünün geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. ÇELTİKÖZÜ KÖYÜ İlçenin batısında yer alır. İlçe Merkezine uzaklığı 14 km olup yolun tamamı asfalttır. Beygircioğlu ve Avşar köyleri ile komşu olan Çeltiközü köyünün başlıca gelir kaynakları çeltik ekimi başta olmak üzere tarım ve hayvancılıktır. ÇOBANKAYA KÖYÜ İlçemizin Kuzeyindedir İlçe merkezine uzaklığı 48 km olup. 18 km si asfalt 30 km si ise stabilizedir. Çabankaya Köyüne bağlı Yenice, Karaalioğlu ve Elikoğlu olmak üzere 3 mahallesi bulunmaktadır. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. Tarım ve Hayvancılık başlıca gelir kaynağıdır. ÇOBANLAR KÖYÜ İlçemizin Kuzeyindedir,İlçe merkezine uzaklığı 45 km olup, 21 km .i asfalt 24 km. si ise stabilizedir. Aşağı mahalle, Yukarı mahalle ve Orta mahalle olmak üzere 3 mahallesi bulunmaktadır. Tarım ve Hayvancılık başlıca gelir kaynağıdır. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. ÇUKURALUÇ KÖYÜ İlçemizin Güney batısında Kös Dağı eteklerinde bulunan bir köy iken 1987 yılında çıkan bir yangın sonucu 1994 yılında İlçe merkezinin batısında 2 km uzaklıkta bir alana yerleştirilmiştir. Yolunun tamamı asfalttır. Göç nedeniyle yeterli arazi bulunmadığından geçim kaynağı büyük ölçüde işgücüne dayanmaktadır. DEMİRÖREN KÖYÜ DEREKÖY KÖYÜ İlçemizin Kuzeybatısında dağlık bir bölgede yerleşik iken 1942 yılında meydana gelen deprem nedeniyle İlçemizin batısında Çorum Karayolu üzerinde yerleştirilmiştir. İlçe merkezine uzaklığı 8 km olup yolun tamamı asfalttır. Geçim kaynakları arasında çeltik ekimi başta gelir. Bunun yanısıra diğer tarım ürünleri ve hayvancılık ta yapılmaktadır. Büyük şehirlere göç akımından az da olsa etkilenmiştir. Yeşilköy, Çakırlar ve Beygircioğlu köylerine komşudur. GÖKBUDAK KÖYÜ GÖKÇEDOĞAN KÖYÜ GÖL KÖYÜ İlçemizin kuzeydoğusundadır. İlçe merkezine uzaklığı 13 km olup, 8 km si asfalt 5 km si ise stabilizedir. Çamarası, Başpınar, Kasımlar ve Tepe Mahalleleri olmak üzere 4 mahallesi vardır. Tarım ve hayvancılık başlıca gelir kaynaklarıdır. Pelitözü ve Uzunyurt köylerine komşudur. GÖLET KÖYÜ İlçemizin kuzeydoğusundadır. İlçe merkezine uzaklığı 38 km olup yolun 8 kmsi asfalt 30 km si ise stabilizedir. Karagöl adında bir mahallesi vardır. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. Başlıca gelir kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Göletdere ve Göletçetmi köyleri ile komşudur. GÖLETÇETMİ KÖYÜ GÖLETDERE KÖYÜ İlçenin kuzeydoğusunda Sinop-Boyabat sınırında dağlık ve ormanlık bir bölgede yerleşen Göletdere Köyünün İlçe Merkezine uzaklığı 40 km.olup, yolunun 8 km.si asfalt geri kalan kısmı stabilizedir. Cembekli, Yemişli, Kocaömer ve Fadıloğlu adlarında 4 mahallesi vardır. Tarım ve hayvancılık başlıca geçim kaynağıdır. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. Göletçetmi ve Gölet köyleri ile komşudur. GÜMÜŞOLUĞU KÖYÜ GÜNEY KÖYÜ İlçenin güneybatısında yer alır. İlçe merkezine uzaklığı 33 km. olup, yolun 22 km.si asfalt 11 km. si stabilizedir. Aşağı ve yukarı kayadibi, Fındıcak, Mestanlar, Orta ve Yukarı Mahalle olmak üzere beş mahallesi vardır. Tarım ve hayvancılık başlıca gelir kaynağıdır. Seki Köyü ile komşudur. GÜNYAZI KÖYÜ HACIVELİ KÖYÜ İlçeni kuzeybatısında olup, ilçe merkezine uzaklığı 28 km.dir. Yolunun 7 km.si asfalt geri kalan kısmı stabilizedir. Merkez ve Malkaya olmak üzere iki mahalleden müteşekkil köyün başlıca geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. Saraçlar Köyü ile komşudur. HALILAR KÖYÜ İNCEÇAY KÖYÜ KABAKÇI KÖYÜ İlçenin Güney Batısındadır. İlçe Merkezine uzaklığı 20 km. olup, 9 km si asfalt 11 km si ise stabilizedir. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. Tarım ve hayvancılık başlıca geçim kaynağıdır. Arık ve Pelitçik köyleri ile komşudur. KARABOYA KÖYÜ KARABÜRÇEK KÖYÜ İlçemizin Doğusundadır İlçeye uzaklığı 13 km olup, yolun tamamı asfalttır. Merkez ve Kışla olmak üzere iki yerleşim yeri bulunmaktadır. Çeltik ekimi başta olmak üzere tarım ve hayvancılık başlıca geçim kaynağıdır. Demirören köyü ile komşudur. KARACAOĞLAN KÖYÜ KARAKİSE KÖYÜ İlçemizin Kuzeyindedir İlçemize uzaklığı 1 km olup, yolun tamamı asfalttır. Karakise Köyünün başlıca gelir kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Akkise köyü ile komşudur. KARAOSMANLI KÖYÜ İlçemizin Kuzeyindedir. İlçeye uzaklığı 48 km olup, 20 km si asfalt 28 km si ise stabilize dir. Karaosmanlı Köyüne bağlı olarak Kadimili adında bir mahallesi bulunmaktadır. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. Başlıca geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Bozarmut, Çal ve Alioğlu köyleri ile komşudur. KAVAKÇAYI KÖYÜ KOYUNKIRAN KÖYÜ İlçemizin Kuzeyindedir. İlçe Merkezine uzaklığı 30 km. olup, 20 km. si asfalt 10 km si ise stabilizedir. Koyunkıran Köyünün başlıca gelir kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. Çobanlar ve Alioğlu köyleri ile komşudur. KÖPRÜBAŞI KÖYÜ MAKSUTLU KÖYÜ İlçemizin Güneydoğusundadır İlçeye uzaklığı 22 km olup 14 km si asfalt 4 km si ise stabilizedir. Çeltik başta olmak üzere tarım ve hayvancılık başlıca gelir kaynaklarıdır. Akkaya köyü ile komşudur. ÖRENCİK KÖYÜ İlçemizin doğusundadır. İlçe merkezine uzaklığı 10 km olup yolun tamamı asfalttır. Tarım ve hayvancılık başlıca geçim kaynaklarıdır Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. Göl ve Pelitözü köyleri ile komşudur. PELİTÇİK KÖYÜ İlçemizin Güney Batısındadır.İlçe merkezine uzaklığı 20 km olup. 13 km si asfalt 7 km si ise stabilizedir.Pelikçik Köyüne bağlı olarak çatlaklar, Celleler, Çalıklar, Karaahmetler, mollalar, Asıklar, Hacılar ve kırıntı olmak üzere 7 mahallesi bulunmaktadır. Hayvancılık başta olmak üzere geçim tarıma dayalıdır.Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. Arık ve Bademce köyleri ile komşudur. PELİTÖZÜ KÖYÜ İlçemizin Kuzeyindedir. İlçeye uzaklığı 12 km olup, yolun 10 km si asfalt 2 km si ise stabilizedir. Pelitözü köyüne bağlı Çağlar ve Öteköy, Sarıhan Mahallesi olmak üzere 3 mahallesi bulunmaktadır. Tarım ve hayvancılık gelir kaynaklarıdır. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. Uzunyurt ve Göl köyleri ile komşudur. SARAÇLAR KÖYÜ SARAYCIK KÖYÜ İlçemizin doğusundadır. İlçeye uzaklığı 47 km olup, yolun 40 km si asfalt 7 km si ise stabilizedir. Çeltik ekimi başta olmak üzere tarım ve hayvancılık geçim kaynaklarıdır. Karacaoğlan ve Köprübaşı köyleri ile komşudur. SEKİ KÖYÜ SİNANÖZÜ KÖYÜ SÜNLÜK TEPELİCE KÖYÜ İlçemizin Kuzeyindedir. İlçeye uzaklığı 30 km olup. Yolun 18 km si asfalt 12 km si ise stabilize dir. Tepelice köyüne bağlı olarak Yeniköy adında bir mahallesi bulunmaktadır. Tarım ve hayvancılık başlıca geçim kaynaklarıdır. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. Bozarmut ve Akçataş köyleri ile komşudur. UZUNYURT KÖYÜ OĞUZ KÖYÜ YAĞCILAR KÖYÜ İlçemizin Kuzeyindedir. İlçe merkezine uzaklığı 33 km olup, yolun 18 km si asfalt 15 km si ise stabilizedir. Geçim tarım ve hayvancılığa dayalıdır.. Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göç veren köylerimizdendir. Çobanlar köyü ile komşudur. YEŞİLKÖY KÖYÜ

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !